حضرت خضر

 

احمدی نژاد:

۱-اسرائیل برود یا همه پرسی انجام دهد.

مقامات اسرائیل:چشم

۲-دولت در سایه توسط مشاوران جوان دولت در حال تشکیل است.

:ظاهرا ایشون نمیدونند که تو همه جای دنیا دولت در سایه رو اپوزوسیون و مخالفین دولت تشکیل میدهند!!!!!!!!

 

 

شب چو تنها می نشینم،با خیالت، گر به راز

هر نوا آید به گوشم ،گویم این آوای توست

صبح دم چون بگذرد از کوچه های آشنا،هر کجا پا مینهم بینم که جای پای توست

                                                                                  (کریم فکور)

 

 

انتخاب امیر قلعه نویی مربی شجاع و با دانش استقلال به سمت سر مربی گری تیم ملی رو به همه فوتبال دوستان تبریک میگم.

قطعا در صورت داشتن اختیارات کافی،تحول چشمگیری در فوتبال کشور به وجود میاد.

رضا پارسا-الكسى دوتوكويل» يكى از آن روشنفكرانى است كه هرگاه كسى از مضرات و نظرات دموكراسى اكثريت بخواهد سخن بگويد، يادى نيز از او خواهد كرد. چه آنكه توكويل از آن دسته فيلسوفان ليبرالى به شمار مى آيد كه يكى از دغدغه هايش،  حقوق اقليت و پايمال نشدن آن در دموكراسى اكثريت است. با اين حال توجه توكويل به حقوق اقليت هيچ گاه باعث نشد كه او دموكراسى را فروگذارد و همچون بسيارى از منتقدين دموكراسى، به انديشه هاى نسبى گرايانه در سياست درغلتد. چرا كه به واقع او آگاه از آن بود كه اگر دموكراسى اكثريت، آسيب هايى را براى اقليت دربر داشته باشد اما در گذر از اين دموكراسى چه بسا، حقوق اكثريت نيز از ارزش بيفتد و سامان سياست از دست خارج شود. توكويل اگرچه يك اشراف زاده فرانسوى بود اما جبر زمانه او را در انديشه هايى متفاوت از انديشه هاى طبقه اشرافى فروبرد. او اندكى پس از انقلاب فرانسه در سال ۱۸۰۵ به دنيا آمد. در حالى كه بخش اعظمى از خانواده اش- پدربزرگ، مادربزرگ، عموها، عموزاده ها و...- در حكومت وحشت به تيغ گيوتين سپرده شده بودند، مادر و پدر او نيز ماه ها زندان را تجربه كردند و اينها گويى همه كافى نبود كه سابقه اشرافى آن خانواده نيز در آن زمانه ضداشرافى، بر دامنه نفرت از آن خانواده مى افزود. اين چنين بود كه بعدها توكويل در تحليل شكل گيرى انديشه هاى آزاديخواهانه خود نوشت: «به عقب برگرديد، به كودك در آغوش مادرش بنگريد. ببينيد جهان خارج ابتدا چگونه در آيينه هنوز تيره خمير وى نقش مى بندد... تنها در اين صورت مى توانيد ريشه اغراض، عادات و اميالى را كه بر زندگى او حكم خواهد راند، دريابيد: درون گهواره، انسانى كامل خفته است.» دو كتاب اصلى توكويل كه چهره اين روشنفكر فرانسوى را از پس آن دو مورد تحليل قرار مى دهند، از اين قرارند: «دموكراسى در آمريكا» و «رژيم سابق و انقلاب». شايد از همين روى است كه «ريمون آرون» جامعه شناس معروف فرانسوى اين دو كتاب توكويل را «دو لنگه يك كفش» ناميده است. توكويل در «دموكراسى در آمريكا» به مخالفت با حكومت ديوانسالاران و نخبگان پرداخته و از پراكندگى قدرت دفاع كرده است. او اما آن چنان كه در اين كتاب نيز نشان داده، فقط نگران قدرت نبوده كه از بينشى اخلاقى نيز سخن گفته است. مطابق اين نگاه اخلاقى او آن گاهى كه از «مشاركت عامه» سخن مى گويد، اين مشاركت را لازمه زندگى اى اخلاقى مى داند. از همين روى او منتقد زندگى غيرمتعهدانه و خصوصى كردن كامل زندگى است و برخى هم او را بر همين مبنا، منتقد «ليبرال - بورژواها» معرفى كرده اند؛ ليبرال هايى كه در خصوصى كردن تام و تمام زندگى خود از وظايف شان در قبال اجتماع دورى جسته اند و زندگى اى بى دغدغه را تجربه مى كنند. در نهايت توكويل در اين كتاب به دنبال آن است كه پاسخى به اين پرسش داده باشد كه «چرا در آمريكا، جامعه دموكراتيك، جامعه اى ليبرال است و استبدادى نيست؟» او اما در كتاب دوم خود، «رژيم سابق و انقلاب»، ضمن انتقاد از حاميان امپراتورى لويى ناپلئون، در جست وجوى پاسخى براى اين پرسش است كه «چرا فرانسه در جريان گذار به دموكراسى- برخلاف آمريكا- اين همه به زحمت مى افتد؟» توكويل در بخشى از اين تحقيق خود به سراغ مذهب و رسوم و عادات مى آيد و تاكيد مى كند كه در فرانسه، تنازع روح تجدد با روح كليسا، علت نهايى دشوارى هايى است كه دموكراسى را از ليبرال شدن بازمى دارند و در آمريكا نيز اين پيوند نزديك روح مذهب با روح آزادى است كه بنياد نهايى جامعه آمريكايى را تشكيل مى دهد. او بدين ترتيب با نگاهى جامعه شناسانه به نقش مذهب در پيشبرد دموكراسى و صيانت از آزادى مى نويسد: «مذهب، آزادى مدنى را نوعى استفاده نجيبانه از استعدادهاى آدمى مى داند و جهان سياست را ميدانى از جانب آفريدگار براى جولان كوشش هاى هوس بشرى. آزادى نيز، مذهب را ياد مبارزات و پيروزى هاى خود، گهواره كودكى خويش و منبع الهى حقوق خود مى داند. آزادى، مذهب را حافظ رسوم مى شمرد، رسومى كه ضامن قوانين و حامى دوام خود آزادى اند.» توكويل در تحليل دموكراسى آمريكايى و مقايسه آن با دموكراسى فرانسوى تاكيد مى كند كه موفقيت دموكراسى آمريكايى در بهره مندى آن از قوانين و مهمتر از قوانين، در برخوردارى آن از عادات و رسوم و اعتقاداتى است كه بدون آنها وجود آزادى ناممكن است. او اما آن چنان كه گفته شد آزادى را بر دموكراسى ترجيح مى داد و آن گاهى كه از ضرورت آزادى احزاب، انجمن ها و مطبوعات نيز سخن مى گويد، منتقدان را كه از كشيده شدن آزادى مطبوعات به بى بندوبارى سخن مى گويند، چنين پاسخ مى دهد: «تنها يك نظام، بدتر از بى بندوبارى مطبوعات است و آن همانا امحاى اين بى بندوبارى است. در جوامع نوين، آزادى كامل همچنان از امحاى كامل اين آزادى بهتر است و بين اين دو حد، هيچ گونه حد ميانه اى در كار نيست.» چنين دفاعيه هايى از «آزادى مطلق» و «مطلق آزادى» است كه به عقيده برخى، توكويل را از ليبرال هاى محافظه كار نيز جدا مى سازد و سمت و سويى ريشه اى و اخلاق گرايانه به ليبراليسم اين انديشمند فرانسوى مى دهد. اين چنين است كه او در تبيين جامعه شناسى خود، آن چنان كه «ريمون آرون» نيز گفته است، «هميشه ضمن توصيف، قضاوت هم مى كند» تا مبادا از وظيفه اخلاقى- ليبراليستى خود بازمانده باشد. توكويل يك ليبرال است پيش از آنكه يك دموكرات باشد؛ و يك آزاديخواه است پيش از آنكه حتى به ليبراليسم بينديشد. آن زمانى كه اگرچه پدر و مادرش از زندان رهايى يافته بودند اما هيولاى جنگ داخلى، تخيل او را تسخير و آن چنان كه خودش نيز اعتراف كرده بود، ذهنش را براى سال ها، دستخوش انديشه زندان يا تبعيد ساخته بود: «به ياد دارم كه در همان نوجوانى درباره امكان زندانى شدن فكر مى كردم. تصور مى كردم آدم را با تعدادى كتاب و كاغذ و قلم كه محبوس كنند، بايد بتواند اوقات را نسبتاً به راحتى بگذراند!»

 

بعضی آدما گاها حرفایی رو میزنند یا مطالبی رو مینویسند که هیچ ارتباطی به اونها نداره.

از افراد یا از جاهایی دفاع میکنن که بازم به اونها ربطی نداره.

کاسه داغ تر از آش شدن تو این کشور رسم شده.

 

شبی را با من ای ماه سحر خیزان سحر کردی،سحر چون آفتاب از آشیان من سفر کردی

هنوز از شبستان وفا بوی عبیر آید،که چون شمع عبیر آگین شبی با من سحر کردی

صفا کردی و درویشی بمیرم خاک پایت را،که شاهی محتشم بودی و با درویش سر کردی

چو دو مرغ دل آویزی به تنگ هم شدیم افسوس،همای من پریدی و مرا بی بال و پر کردی

توکز آبشخور نزهت گه افلاکیان بودی،چرا بر مرغکی خاکی و زندانی گذر کردی

                                                 (استاد شهریار)

اطلاع‌رساني بنياد آزادي، رشد و آباداني ايران ( باران) راه‌اندازي شد.

به گزارش خبرگزاري دانشجويان ايران، ايسنا، در اين پايگاه اخبار فعاليت‌هاي اين بنياد و اطلاعيه برنامه‌هايي كه از سوي آن برگزار مي‌شود، درج شده است.

از لينك‌هاي ثابت اين پايگاه سايت سيدمحمد خاتمي و موسسه بين‌المللي گفت‌و‌گوي فرهنگ‌ها و تمدن‌هاست.

نشاني اين پايگاه www.baran.org.ir/ است.

 غنى نژاد سخنرانى خود را با واژه «حق» شروع كرد و انسان را داراى حق ذاتى و طبيعى دانست. «واژه حق، واژه اى است كه با فعل داشتن صرف مى شود. به عبارتى حق، يعنى حق داشتن يا حق برخوردارى از چيزى. تعريفى جز حق داشتن يا مالكيت براى آن، غيرقابل تصور است.» وى براى مفهوم مالكيت دو جنبه قايل شد، يكى مالكيت به معناى عام و ديگرى مالكيت به معناى خاص. در توضيح مالكيت به معناى عام به حق حيات انسان اشاره كرد و گفت: «حق حيات انسان به معناى آن است كه انسان مالك زندگى خود است و برده ديگرى نيست و مالكيت به اين معنا داراى حق حيات و آزادى است، حق آزادى نوعى حق مالكيت است.» وى در حـاشيه به بحث عدالت پرداخت و آن را مفهومى مستلزم مفهوم حق دانست و در اين راستا عدالت را به معناى استيفاى حق و ظلم را به معناى نفى يا نقض حق به كار برد و ادعا كرد وقتى ليبرال ها بحث مالكيت و آزادى را مطرح مى كنند در حقيقت به دنبال بحث راجع به عدالت هستند. وى اتهام ناديده گرفتن بحث عدالت توسط ليبرال ها را بى پايه و اساس دانست و اتفاقاً بحث اوليه ليبرال ها را بحث عدالت معرفى كرد.غنى نژاد به جنبه ديگر مالكيت، يعنى مالكيت به معناى خاص اشاره كرد و گفت: «مالكيت به معناى خاص آن چيزى است كه در اقتصاد و زندگى روزمره با آن روبه رو هستيم و همان مالكيت بر اموال است كه مى توان آن را ادامه مالكيت به معناى عام دانست. يعنى فرد براى حفظ حيات خود، مجبور به تلاش است. محصول تلاش وى آن چيزى است كه به فرد تعلق دارد و اين همان مفهوم مالكيت خصوصى يا فردى است. انسان، مالك وجود خود است و وقتى در مورد مالكيت صحبت مى شود، مفهوم دوم مالكيت يعنى مالكيت خصوصى و مالكيت بر اموال به نظر مى رسد. البته نبايد فراموش كرد كه مالكيت خصوصى زيرمجموعه مالكيت به معناى عام كلمه است كه به حق ذاتى انسان و تئورى عدالتى كه ليبرال ها به آن معتقدند، برمى گردد.» اين استاد دانشگاه حق مالكيت بر اموال و آزادى انتخاب را از مبانى مفهومى انديشه اقتصادى مدرن دانست و مبانى مفهومى انديشه اقتصادى مدرن و علم اقتصاد را «حق مالكيت» و «حق آزادى» معرفى كرد. او همچنين از مباحث اصلى و اوليه اقتصاد به انتخاب مصرف كننده و در حقيقت آزادى انتخاب اشاره كرد و در ادامه افزود: «آزادى، بدون انتخاب معنا ندارد و به همين خاطر است كـه علم اقتصاد با «آزادى» شروع مى شود. بسيارى از اقتصاددانان، به خصوص اقتصاددانان كلاسيك سعى داشتند علم اقـتصـاد را علـم آزادى و مـالكيت خصوصى معرفى كنند.»سپس غنى نژاد به بحث عـدالـت كـه در ابتـداى سخنانش به آن اشاره كرده بود، پرداخت و در توضيح عدالت، دوباره به بحث مالكيت و آزادى اشاره كرد منتها رويكرد به عدالت را در ديدگاه ليبراليسم متفاوت دانست و آن را در رويكرد به شرايط زندگى اجتماعى معرفى كرد نه نتايج زندگى اجتماعى. وى اين طرز برخورد با عدالت را ليبرالى خواند و در ادامه گفت: «حدود هـزار سال در قرون وسطا، متالهين مسيحى راجع به قيمت عادلانه بحث كردند، ولى در مورد چگونگى تعيين قيمت عادلانه به نتيجه اى نرسيدند.

 

ممکنه این تعارض برا یک پسر پیش بیاد که موقع پیشنهاد دوستی به یک دختر فکر کنه که اون دوس

پسر ،نامزد یا هر کوفتی داشته باشه.

ولی خلل در ارادتون پیش نیاد چرا که در بدبینانه ترین حالت این امکان وجود داره.و شما هم که خبر از چیزی ندارین.

فراموش نکنید که دوروبر هر دختری به هر حال ۱-۲پسر وجود داره و اون ممکنه شمارو ترجیح بده.

همیشه شاد باشید و البته لیبرال.

 

 

خوب بلاخره تیم محبوب ما به فینال رسید.فینال رویایی :ایتالیا-فرانسه

 

دیدیم که یک زیدان واسه یک لشگر فوق ستاره کافی بود.

دیگه حالم از اینکه بازم برزیل یک پای فینال باشه بهم میخوره.حالا طرفدار فرانسه هم هستم.

فینال فرانسه-ایتالیا فوق العادست.

 

در خبرها آمد که همچین شورایی توسط رهبری تشکیل شده.

از ۵ نفر عضو ۴ نفر متمایل به اصلاح طلب ها یا لااقل میانه رو هستند.بحث بر سر اینه که تو کشوری که دولت و مجلس داره دیگه این شورا چیه؟ اگه ۲ سال قبل بود من با این شورا مخالف می بودم.

اما با شرایط فعلی که بحث بسته پیشنهادی اروپا و مذاکره با آمریکا مطرح است  باید استقبال کرد

در حال حاضر با مسولان فعلی که سر کارن و مسایل حساسی که هست تشکیل این شورا با این ترکیب مساله منفی نمیتونه باشه.

 

 

۱-نامه دکتر مصدق به شاه در مورد وزارت دفاع

((چون در نتیجه تجربیاتی که در دولت سابق به دست آمده،پیشرفت کار در این موقع ایجاب میکند که

پست وزارت جنگ را فدوی شخصا عهده دار شود،و این کار مورد تصویب شاهانه واقع نشده،و البته

بهتر است که دولت آینده را کسی تشکیل دهدکه کاملا مورده اعتماد باشدو بتواند منویات شاهانه را اجرا

 کند،و با وضع فعلی ممکن نیست مبارزه ای را که ملت ایران شروع کرده است،پیروزمندانه خاتمه دهد.))

۲-ارایه لایحه اختیارات با ۲ فوریت

ماده واحده:((به آقای دکتر مصدق(نخست وزیر)اختیارداده میشود که از تاریخ تصویب این قانون تا مدت 

۶ ماه لوایحی را که برای اجرای مواد ۹ گانه برنامه دولت ضروری است تهیه نموده و پس از آزمایش ،آن ها

را تقدیم مجلس نماید  و تا هنگامی که تکلیف آنها در مجلسین معین نشده لازم الاجرا میباشد.))